Kia Ora

‘Kia ora’ betekent in het Maori hallo, welkom, tot ziens. Dus bij deze, kia ora :) De Maori bevolking is de oorspronkelijke bevolking van Nieuw-Zeeland, zeg maar de aboriginals van NZ, maar dan beter (in alle opzichten). Na anderhalve week zit ik inmiddels in Wellington, de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, helemaal onderaan het noorder eiland. Leuke plaats, straalt veel gezelligheid uit en wie weet voel ik nog wel een kleine aardbeving heb ik net gelezen. Wellington ligt namelijk (net als Christchurch) op de grens van de pacifische plaat en de Indo-Australische plaat en deze zijn voortdurend in beweging, vandaar dat er hier aardbevingen voorkomen en er ook vulkanen zijn in het land. Ik ben met de kiwi experience nog maar een week onderweg, maar het voelt als weken.. We hebben veel gedaan en gezien, dus laat ik per plaats even poging doen kort wat te vertellen haha.

Na de opstap en kennismaking met andere reizigers (veelal jongeren, op 2 oude dames na…), zijn we gereden naar de eerste plaats van bestemming, Hot Water Beach, bekend om zijn ‘hot pools’ op het strand. Leuke chauffeur, genaamd Ma (hij is Maori, zn naam te moeilijk, dus zoals ik nog steeds Froggy heet, al heeft hij verwoedde pogingen gedaan mn naam fatsoenlijk uit te spreken, zo heet hij gewoon ma haha) en een gezellige bus. We kregen een boekje met alle informatie over alle plaatsen waar we heen gaan de komende weken en wat er te doen is aan activiteiten. Handig, kan ik alvast orientieren wat ik graag wil doen. Helaas kost alles geld en moeten er keuzes gemaakt worden. Prima, ik weet nu toch al dat ik ooit nog een keer terug ga naar NZ, doe ik dan de rest wel haha! Eenmaal aangekomen in Hot Water Beach en in de kamers te zijn ingedeeld (worst room ever, met die 2 oude rare dames, 2 vrouwelijke aziaten inclusief okselhaar waar je vlechtjes in kon maken, maar gelukkig ook met Katie en Max die wel normaal zijn en ach het is maar voor 1 nacht) werden we met de bus naar Cathedral Coves gebracht. Grote rotsen in de zee, open grote cove die me aan de Pont D’Arc deed denken en prachtig uitzicht. Wist niet dat NZ er ook zo uit kon zien, al wist ik uberhaupt niet wat ik moest verwachten van NZ :) En toen terug naar Hot Water Beach, waar we met een schep onze eigen hot pool op het strand mochten graven. Nou en hot was het zeker. In sommige ‘badjes’ kon je niet eens zitten, zo heet was het. Was wel een mooi gezicht om iedereen in zijn eigen gegraven gat te zien zitten baden. Nog nooit eerder gezien.

De volgende morgen moesten we vroeg op om naar Waitomo te gaan. Het enige voordeel van de kamer met de oudere dames was dat we ook enigzins op tijd gingen slapen.. Het snurken laten we buiten beschouwing. In de bus konden we ons inschrijven voor de activiteiten die middag. Ik had gekozen voor een wandeling door de Glowworm Caves. In het pikke donker overal kleine lichtjes, plus het gehuil van een baby op de achtergrond (het zat me nog niet helemaal mee die dag...). Maar wat was het mooi! De glowwormen geven licht om zo insecten, zoals muggen, te lokken en ze geven meer licht naarmate ze meer honger hebben. Interessant. In de avond hebben we met zn allen een drankje gedaan en dag erna gingen we door naar Rotorua.

In Rotorua kwamen in de middag aan en heb ik met twee andere meisjes gerelaxed in een spa met lake pools. De activiteit van die avond stond in het teken van de Maori bevolking, die lieten zien hoe ze vroeger leefden. De ‘Haka’ is de traditionele strijdersdans van vroeger, die de kiwi’s (bevolking NZ) nog steeds uitvoeren aan het begin van bijv rugby wedstrijden en zelfs hockeywedstrijden zag ik laatst toevallig. Belangrijk daarbij is je tong zo over mogelijk uitsteken en je ogen zo groot mogelijk maken. Ja dat ziet er dus een beetje creepy uit, maar dat is de bedoeling haha. We eindigden de avond met een Maori buffet en een leuke busrit terug naar het hostel, waarbij elke nationaliteit een liedje uit eigen land moest zingen. Thank god was ik niet de enige Nederlander en heb ik samen met Lennard een couplet van ‘er is een nacht’ gezongen. Gewoon, vonden we leuk, was weer eens wat anders :).

Toen naar Taupo. Na eerst nog een stop gemaakt te hebben bij een park met geisers en modderpoelen, was het hopen op mooi weer voor mijn geplande skydive. Helaas, te bewolkt en teveel wind.. Gokken op morgen dan maar. En dat was me een dag. De wekker ging al om 6 uur ‘s ochtends, omdat we met een heel aantal de Tongariro Alpine Crossing gingen belopen. En dat was me een tocht. Van 9 tot 15 uur in de bergen geweest. En dat was zo prachtig! De Tangariro National Park bestaat uit 3 actieve vulkanen, mount Tongariro, mount Ngauruhoe (mount Doom uit LOTR) en de besneeuwde mount Ruapehu, de grootste van allemaal. We konden helaas niet de hele track van 8uur lopen, omdat mount Tongariro een paar weken terug was uitgebarsten en nog steeds wel actief was. Iets te gevaarlijk dus. Wel gaaf idee overigens! Maar 6 uur lopen was lang zat. Het was een flinke tocht naar boven, met rotsen, de devils staircase en enorme windvlagen. Het waaide zelfs zo hard bovenop de berg, dat je gewoon in de wind kon hangen. Bizar en leuk maar ook irritant als je moest stoppen met lopen, omdat je anders van de berg geblazen werd en bekogeld werd met kleine steentjes. Maar het was het waard. Het was zo gaaf om de vulkanen en groene lakes van dichtbij te zien. En het gevoel om daar te lopen was zo fijn, het deed me denken aan de wintersport, koele lucht en de hete zon tegelijkertijd op je gezicht, heerlijk! Het was de spierpijn de dag erna zeker waard!
En toen de vraag, ging de skydive door of niet? JA, yes! Met een groepje van 5 die de tocht hadden gedaan werden we afgezet bij de skydive in Taupo. Ik had gekozen voor foto’s en filmpje met interviews van en tijdens mijn sprong van 15,000 ft. De tandem dive deed ik samen met Hans, dus lucky me, het filmpje kon in het Nederlands! Leuke kerel, die elke winter in NZ springt en in de zomer vanaf Texel. Ik was eigenlijk helemaal niet zo zenuwachtig. Misschien omdat ik zo moe en onder de indruk was van het lopen de hele dag, maar zin had ik er zeker in!! En oooh wat was het GAAF!!! Zelfs tijdens de free fall was ik niet echt bang (in tegestelling tot bungyjumpen paar jaar terug, wat ik nooit meer ga doen), het was zo’n heerlijk gevoel van vrijheid!! Ik was echt helemaal onder de indruk en heb met Hans afgesproken dat hij het me gaat leren op Texel (als ik geld heb haha). Maar serieus, dit wil ik vaker gaan doen. Wel grappig, want een paar jaar terug had ik nooit verwacht dat ik dit uberhaupt zou doen en nu heb ik een toekomstige nieuwe hobby gevonden. Ik denk serieus dat ik mezelf wel uit het vliegtuig zou kunnen gooien.. En het filmpje is zo leuk geworden, daar ben ik ook echt super blij mee. Ik word ook helemaal blij als ik het terug kijk! Super ervaring en echt een aanrader! Het filmpje en de foto's staan helaas op een cd, dus kan ik nu niet laten zien.

Na Taupo zijn we gereden door prachtige hoge groene valleien naar River Valley. In de middle of knowhere hebben we daar in een hostel geslapen en konden mensen de volgende ochtend wild water raften. Helaas voor mij had ik andere keuzes gemaakt en heb ik daar dus niet heel veel gedaan, behalve genieten van omgeving en ‘s nachts de sterrelhemel. We sliepen met zn allen in grote kamer met enorm stapelbed met twee keer 8 matrassen naast elkaar en twee open ruimtes (is dus 36 pers dorm) dus dat was weer eens wat anders dan een 6 persoons dorm. Lucky me had ik een enorme kater van de avond ervoor (het lopen, skydive, en iets teveel gemixte drankjes door elkaar) en heb ik overal doorheen geslapen haha, zo moe en brak was ik. En als enige enigzins fit de volgende morgen.

En nu zijn we dus in Wellington voor 3 nachten. Vandaag naar het Te Papa museum geweest over NZ, wel interessant en beetje rond gelopen. Het is een heel leuk plaatsje, maar het waait hier echt te hard. Dit komt omdat het aan de kust ligt tussen de twee eilanden in. Wat we verder gaan doen weten we nog niet, maar maandag pakken we de ferry naar het zuider eiland. Wat ik zo mooi vind aan NZ is hoe gevarieerd het landschap is. Het zuider eiland schijnt nog mooier te zijn dan het noorden, dus daar kijk ik erg naar uit. En inmiddels alweer bijna op de helft, nog 2,5 week. Maar nog genoeg te doen en te zien hier! En voor jullie nu ook veel te zien, aangezien ik eindelijk weer 117! foto's heb kunnen uploaden :) zie albums vanaf Surfers!

Kia Ora en veel liefs van ver, maar toch dichtbij! xxx

Laatste foto's

Reacties 4

Tessie 13-01-2013 11:24

Zo zus, wat super leuk om je verhalen weer te lezen!
Ben benieuwd naar het filmpje van het skydiven!

Vermaak je nog even die 2,5 week, want het is zo voorbij!

Veel plezier nog en tot snel!

xxxxxx

Papbab 14-01-2013 19:59

Nou dat was weer een heel verhaal, tsjonge wat maak je toch weer veel mee en zie je veel van een andere cultuur. Prachtig. Jammer dat er zo weinig gereageerd meer wordt op je blogs.....maar mocht je vaker uit een vliegtuig willen springen en straks misschien vanaf Texel, doe wel een parachute om, denk dat dat wat veiliger is..... en zorgen dat er geen jaloerse mensen zijn, die aan je uitrusting kunnen knoeien.....daar heb ik pas nog wat over gehoord, leuke foto hoor!!

Maurits 14-01-2013 22:40

Klinkt allemaal goed schatje! Gelukkig had ik het meeste al meegekregen via de chat, dus was al helemaal op de hoogte! toch leuk om het nu in verhaalvorm te lezen.

Veel plezier,
Dikke kus!

lisa 15-01-2013 00:51

hee babe! super leuk verhaal! echt cool om te lezen dat je je goed vermaakt daar en hele mooie dingen mee maakt! geniet er van (hier vriest het namelijk!) Dikke kus

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer